.

در این آیه خداوند می فرمایند : " لاتسبوا " ، این کلمه یک هشداره برای وجدان های بیدار، برای کسانی که ایمان را مقدم بر هوای نفسشان می دارند .
سبّ در لغت به معنای دشنام دادن است و خداوند در اینجا مومنان را از دشنام دادن نهی می کند. آنچه پیرامون این آیه در تفسیر نور آمده به شرح زیر است :

1- احساسات خود را نسبت به مخالفان کنترل کنیم و از هرگونه بد دهنى و ناسزا بپرهیزیم. «لاتسبّوا»

2- به بازتاب برخوردهاى خود توجّه کنیم. «لاتسبّوا... فیسبّوااللَّه»

3- با فحش و ناسزا، نمى‏ توان مردم را از مسیر غلط باز داشت. «لا تسبّوا»

4- ناسزاگویى، عامل بروز دشمنى و کینه و ناسزا شنیدن است. «لاتسبّوا... فیسبّوا... عَدْواً»

5 - دشنام، یا نشانه نداشتن منطق است، یا نداشتن ادب و یا صبر. (مسلمان با پرهیز از ناسزا، باید نشان دهد که صبر و منطق و ادب دارد.) «لا تسبّوا»

6- هر کارى که سبب توهین به مقدّسات شود، حرام است. «فیسبّوا اللَّه»

7- استفاده از حربه‏ ى دشنام وناسزا، در نهى از منکر و تبلیغات ومناظرات ممنوع است. «لاتسبّوا»

8 - کارى که سبب کشیده‏ شدن دیگران به گناه و حرام مى‏ شود، حرام است. «لاتسبّوا... فیسبّوا»

9- گاهى انسان ناخودآگاه در گناه دیگران شریک مى‏ شود، آنجا که مقدّمات گناه دیگران را فراهم کند. «فیسبّوا اللَّه»

10- از سنّت‏ هاى الهى، زیبا جلوه کردن اعمال امّت‏ها در نظر آنان است. «زیّنا لکلّ اُمّة عملهم» (هر اُمّتى اعمال خود را هرچند ناحقّ باشد، زیبا مى‏ پندارد)

11- جلوه‏ نمایى و زیبا دیدن، نشانه‏ ى حقانیّت نیست. «زیّنا لکل اُمّة عملهم»

12- آگاه کردن مردم از کرده‏ هاى خویش در قیامت، از شئون ربوبیّت الهى است. «الى ربّهم مرجعهم فینبّهم...»

با توجه به هشدار مستقیم قرآن متاسفانه امروز در سطح جامعه شاهد رواج این نا به هنجاری هستیم و بسیاری از افراد به بد دهنی و ناسزا گویی دچار شده اند. از کودک و نوجوان گرفته تا افراد مسن .
مهمترین خاستگاه این پدیده نابه هنجار به گفته روانشناسان عواطف و احساسات است و همین موجب نشان دادن عکس العمل نسبت به آن است، از این رو مهمترین عامل دشنام گویی خشم و غضب است ، خاستگاه دیگر آن عادت است، اگر با افراد اراذل و معلوم الحال در ارتباط باشیم به تدریج روحیات و عبارات آن ها در ما اثر می گذارد و بعد از مدتی توجه ما به معنی این عبارات کم شده و در نهایت دشنام گویی به عادت تبدیل می شود.
بنابراین کسانی که به دشنام گویی عادت کرده اند دچار عدم تعادل شخصیتی هستند و توان کنترل احساسات خود را ندارند، و این نوعی ضعف شخصیتی است. افراد دشنام گو از منطق ضعیفی برخوردار هستند و به علت اینکه توان پیشبرد اهداف خود را از راه منطق ندارند به دشنام گویی رو می آورند.
مهمترین پیامدِ ناشی از دشنام گویی کاهش اعتبار و ارزش اجتماعي دشنام گو است. شان ناسزاگو را پایین می آورد و این فرد از احترام کمتری در جامعه برخوردار است.
در روايات و اصول اسلامي راهكارهايي براي درمان اين بيماري بيان شده است كه عبارتند از:

1- انسان از مقدمات پيدايش غضب اجتناب كند تا نسبت به مؤمنان به خشم نيايد.
2- غضب خود را فرو نشاند و بر اعصاب خود مسلط شود.
3- از معاشرت با اهل فسق و فساد پرهيز نمايد تا بتواند زبان خود را از فحش باز دارد.

خواهر و برادر مومنم ؛
خدا در قرآن ما را از دشنام گویی نهی می کند، تحت هر شرایطی، حتی در مقابل مشرکین و خرافی ترین و بد ترین ادیان ! پس رعایت ادب و نزاکت و عفت امریست لازم و واجب !

خداوند اعمال ما را اینگونه زینت بخشیده است پس مراقب زینت هامان باشیم.

_________________________________________________________
پ.ن:

1. بابت غیبتم از همه دوستای خوبم عذر می خوام، تو این مدت گرفتار کارهای پایان نامه و ارائه بودم . البته هنوز دفاع مونده، دعا بفرمایید برای کسب نتیجه مطلوب.

2. قرار معنوی این بار عمل به همین آیه باشه، خودمون رو مبرا از این آیه ندونیم ! اگر قرار بود ما دچارش نباشیم خدا تو قرآنش بهش اشاره نمی کرد!

3. در دین اسلام سبّ هیچ جایی نداره، لعن و نفرین و برائت هم حسابش جداست که استفاده از اینها هم شرایط خاصی داره !

4. این لینک رو هم مطالعه کنید . اینجا

5. دشنام گویی مراتبی دارد، بدترین دشنام ، دشنام به خداوند است و بعد از آن دشنام به پیامبر و ائمه اطهار است و مرتبه بعدی آن دشنام به پدر و مادر است، اینکه چطور یک فرد به خدا و پیامبر و پدر و مادرش ناسزا میگه مشخصه! یک عده که معلوم الحالن و حسابشون جداست صحبتم روی دسته دومه ! وقتی فردی به آئین و عقاید و خدای کسه دیگری دشنام دهد او هم به مقدسات این فرد توهین می کند و گناه این فرد به مراتب بالاتر است .

6.  امام صادق علیه السلام : دشـنـامـگويى و بـد زبانى و دريـدگـى از (نشانه هاى) نفاق است.

_____________________________________________________

عارفانه :
 دشنام نكوهيده است و در شريعت از آن نهى شده و سرچشمه اش پليدى و پستى است .