تنهاترین سرمایه ام ...
یک قرار معنوی : عامل شقاوت خیلی ها زبانشونه، چیزی که مولامون امیر المومنین دربارش فرمودن : زبان جِرمش کم و جُرمش بزرگ است . این جمله کوتاه حرف ها داره برای من و امثال من، اینکه حواستو جمع کن، ازش غافل نشو، خیلی از گناه ها مربوط به همین زبان میشه، غیبت، دروغ،تهمت،دل شکوندن،عیب جویی،هرزه گویی،گزاف گویی،ناسزا گویی،سخن چینی حتی گاهی عامل ایجاد مفسده و ...
پس باید خیلی نسبت به این تکه گوشت جاندار هوشیار باشیم، به نظرتون بهترین راه برای مقابله با اینهمه گناه چیه؟! ، یه راهی که با عمل به همون یکباره با همه این گناه ها دست و پنجه نرم کنی و نهایتاً پیروز میدون باشی؟!
به نظر من بهترین سلاح برای مقابله با زبان سلاح سکوت هست! چیزی که در روایات متعددی بهش پرداخته شده و حتی در قرآن هم به عنوان یک ارزش والا از آن یاد کرده اند.
بسیاری از علما از دوران نوجوانی به این مهم پرداخته اند و به درجات بالایی رسیده اند. از جمله این علما مرحوم قاضی است که آیت الله سید محمد حسینی همدانی صاحب تفسیر «انوار درخشان» می فرمود:در مدت آشناییم ایشان را دائم السکوت و الصمت می یافتم. احیاناً از دادن پاسخ نیز طفره می رفت و گاهی احساس می کردم که برای او پاسخ دادن بسیار سخت است تا اینکه تصادفاً به نکته ای برخوردم که بسیار توجه مرا جلب کرد و آن هم این بود که داخل دهان مرحوم قاضی کبود رنگ بود، از استاد پرسیدم علت چیست؟
ایشان مدتها پاسخم نداد بعدها که خیلی اصرار کردم و عرض کردم که به جهت تعلیم می پرسم و قصد دیگری ندارم،باز به من چیزی نفرمود تا اینکه روزی در جلسه خلوتی فرمودند: آقا سید محمد! برای طی مسیر طولانی سیر وسلوک، سختی های فراوانی را باید تحمل کرد و از مطالب زیادی نیز باید گذشت؛ آقا سید محمد! من در آغاز این راه در دوران جوانی برای اینکه جلوی افسار گسیختگی زبانم را بگیرم و توانائی بازداری آن را داشته باشم 26 سال ریگ در دهان گذارده بودم که از صحبت و سخن فرسایی خودداری کنم، اینها اثرات آن دوران است! »
حالا که اهمیت این مسئله برامون روشن شده بیایید با هم سکوت رو تمرین کنیم و یاد بگیریم و باور کنیم جلوی خیلی از چیزها رو میشه اینطوری گرفت...
یادمون باشه که برای تهذیب نفس توجه به این دو نکته (همنشین و سکوت) باید به طور مستمر باشه و اینکه ما یک هفته بخواهیم تمرین کنیم کمکی بهمون نمی کنه، چله گرفتن از یک جنبه برای اینه که بتونی تو این چهل روز به یک فعل عادت کنی یا یک رذیلت اخلاقی رو از خودت دور کنی و عادت کنی بدون اون رذیلت زندگی کنی ...