.

نذر کرده بودند برای شفای حسنین علیهما السلام ...
سه روز متوالی روزه ...
روز اول را پشت سر گذاشتند،آفتاب در حال غروب کردن بود، عطر نان دست پخت زهرا (سلام الله علیها ) در کوچه های بنی هاشم پیچیده بود ...
علی علیه السلام نماز را به امامت پیامبر به جا آورد به قصد افطار به منزل بازگشت ، در حال پهن کردن سفره بودند که در به صدا درآمد، مستمندی بود بیچاره ، در جستجوی تکیه نانی بود برای سیر شدن ...
حضرت فرمودند: سهمیه ام را به مستمند بدهید، فاطمه و حسنین علیهم السلام نیز به تاسی از آن حضرت افطارشان را به مستمند دادند و فضه نیز اجازه خواست از افطار خود گذشت ...
روزه شان را با آب افطار کردند و روز بعد را به همین ترتیب گذراندند...
روز دوم و غروب آفتاب و اقامه نماز و سفره افطار و صدای در ، اینبار یتیمی بود گرسنه برای تهیه کمی غذا آمده بود ...
باز هم بخشش علی و فاطمه و فرزندان فاطمه علیهم السلام و فضه رحمة الله علیها...
روز سوم نیز گذشت و هنگام افطار فرا رسید ...
اینبار محتاجی آمد که اسیر بود و بی بضاعت ...
او را مستحق یافتند و افطار شب سوم را نیز به او بخشیدند و با آب افطار کردند.
روز چهارم بود، حضرت علي(ع) دست فرزندانش حسن و حسين(عليهما السلام) را گرفت و نزد رسول خدا(ص) رفت، در حالي که فرزندانش از شدت گرسنگي مي لرزيدند.
پيامبر(ص) از وضعيت آنان پرسيد و حضرت علي(ع) ماجرا را براي آن حضرت تعريف  کرد.
پيامبر(ص) آن دو را در آغوش گرفت و به نزد دختر خود، فاطمه(س)آمد و ديد وي در محراب عبادتش نشسته و به عبادت مشغول است، ولي چهره مبارکش از گرسنگي زرد و چشمانش گود شده است و کلاً بي حال است.
پيامبر(ص) از ديدن آنان بسيار متأثر و غمگين شد و دست بندگي به سوي پروردگارش بلند کرد و گفت: و اغوثاه،يا الله اهل بيت محمد يموتون جوعاً. يعني:اي داد،اي خدا!اهل بيت محمد از گرسنگي مي ميرند.
همین هنگام بود، آیه نازل شد:

«و یُطعِمونَ الطّعامَ علی حُبّهِ مِسکیناً وَ یَتیماً وَ اَسیراً * إنّما نُطعِمُکُم لِوَجهِ اللهِ لا نُریدُ مِنکُم جَزاءً وَ لا شکوراً * إنّا نخاف من رًّبِّنا یوماً عبوساً قمطریراً»

این باب همان بابیست که فقیر و یتیم و اسیر را دست خالی رد نکرد، حرمتش عظیم تر از آن است که سوزانده شود...
امان از دود آتش در کوچه های بنی هاشم ...
_____________________________________________
پ.ن:

1. روز بیست و پنجم ذیحجه روزی است که سوره هل اتی در باب ایثارگری حضرت زهرا(س) و امام علی (ع) نازل گشته و به عنوان روز خانواده نام گرفته و از جمله اعمال مستحبی وارده از این روز تا روز آخر ماه ، تکریم ایتام و مساکین است.

2. روز بیست و چهارم ذیحجه روز مباهله نام گرفته و آیه مربوط به این روز ، آیه 61 سوره مبارکه آل عمران هست که متاسفانه فرصت نکردم پستی رو آماده کنم، عزیزانی که مشتاق هستند درباره این روز و شان نزول این آیه بیشتر مطالعه کنند به این لینک مراجعه کنند. اینجا

3. بر اساس یک روایت روز بیست و پنجم روز مباهلست و اعمال روز بیست و چهارم در این روز هم وارد شده است.
______________________________________________

عارفانه : همه دعا می کردند که باران ببارد ، ولی خدا با دل کودک یتیمی بود که کفشش سوراخ بود ...